Odeszła niestrudzona strażniczka polskości w Iwieńcu, wieloletnia prezes Oddziału Związku Polaków, nauczycielka języka polskiego, społeczniczka, zasłużona opiekunka dziedzictwa narodowego i polskości na ziemi iwienieckiej.
Zmarła Teresa Sobol była postacią wyjątkową – człowiekiem o niezwykłym sercu, sile ducha i oddaniu sprawie, które rzadko spotyka się w dzisiejszych czasach. Całe swoje życie poświęciła służbie drugiemu człowiekowi i trosce o to, by kolejne pokolenia Polaków na Białorusi mogły zachować świadomość narodową, język i kulturę ojców. Dla wielu mieszkańców Iwieńca i okolic była nie tylko nauczycielką, ale również przewodnikiem, powiernikiem i wzorem postawy obywatelskiej, społecznej oraz moralnej.
Jako prezes oddziału Związku Polaków w Iwieńcu, Teresa Sobol z ogromną determinacją i zaangażowaniem dbała o rozwój życia polonijnego, organizowała uroczystości patriotyczne, spotkania kulturalne, koncerty, wieczory wspomnień, wystawy i konkursy. Dzięki Jej pracy Dom Polski w Iwieńcu stał się prawdziwym centrum życia społecznego – miejscem, w którym bije serce lokalnej polskości i przestrzenią, gdzie dzieci uczą się języka polskiego, a starsi odnajdują wspomnienia rodzinnego domu oraz ducha dawnej Rzeczypospolitej.
To właśnie Teresa Sobol była inicjatorką i współtwórczynią Domu Polskiego w Iwieńcu. Z wielką pasją i konsekwencją doprowadziła do powstania placówki, która na trwałe wpisała się w krajobraz kulturalny regionu. Jako jego dyrektorka kierowała Domem Polskim z mądrością, ciepłem i oddaniem, wkładając serce w każdy projekt, w każde wydarzenie, w każdą inicjatywę, która mogła służyć dobru wspólnemu i umacnianiu więzi z Polską.
Była osobą głęboko wierzącą, skromną, a jednocześnie niezwykle odważną. Nie lękała się trudnych czasów ani przeciwności losu. W chwilach prób potrafiła łączyć ludzi, dawać nadzieję i przypominać, że polskość to nie tylko język, lecz także wspólnota ducha, solidarność i pamięć o przodkach. Jej życie było świadectwem, że można być wiernym swoim wartościom nawet w najtrudniejszych okolicznościach i można służyć innym z miłością, bezinteresownością, nie oczekując żadnej nagrody.
Śp. Teresa Sobol pozostanie w naszej pamięci jako osoba głęboko oddana swojej misji, pełna dobroci, serdeczności i pogody ducha. Jej dorobek, jej praca i przykład, pozostaną trwałym dziedzictwem dla przyszłych pokoleń Polaków na Białorusi. Wychowała dziesiątki uczniów, którzy dziś – dzięki Niej – potrafią mówić po polsku, śpiewać polskie pieśni i czuć dumę z własnych korzeni.
Pamięć o Niej nie zgaśnie. Będzie trwała w sercach tych, którym pomagała, których nauczała i inspirowała do działania.
Rodzinie, bliskim, przyjaciołom i wszystkim, których dotknęła ta bolesna strata, składamy wyrazy najgłębszego współczucia i solidarności. Niech świadomość, jak wiele dobra pozostawiła po sobie śp. Teresa Sobol, będzie źródłem pociechy i siły w tych trudnych chwilach.
Cześć Jej pamięci!
Niech odpoczywa w pokoju.