Cmentarz Wojskowy w Wołkowysku to miejsce spoczynku polskich żołnierzy poległych w latach 1918–1920, w wojnie polsko – bolszewickiej. Wówczas, pod Wołkowyskiem toczyły się ciężkie walki pomiędzy grupą generała Władysława Junga, a wojskami sowieckich 15. i 16. armii.
Na cmentarzu znajduje się ponad 200 mogił żołnierskich, oznaczonych betonowymi krzyżami. Jest to jeden z największych polskich cmentarzy wojennych na Białorusi. W obrębie cmentarza znajduje się tablica pamiątkowa z napisem w języku polskim: „Bohaterom, poległym za Ojczyzną w latach 1918-1920”. Cmentarz jest zlokalizowany w południowo-wschodniej części miasta, ok. 200 m na południe od kościoła pod wezwaniem Św. Wacława. Założony został na planie prostokąta, ogrodzony kamiennym murem z żelazną bramą wejściową.
W pobliżu pomnika bohaterów wojny 1920 r. znajduje się symboliczny krzyż ku pamięci poległych Polaków w powstaniu styczniowym.
W okresie międzywojennym na cmentarzu odbywały się pogrzeby żołnierzy miejscowego garnizonu i członków ich rodzin.
Po II Wojnie Światowej cmentarz został zdewastowany. W 1989 roku, miejscowi obywatele podjęli inicjatywę odnowienia miejsca pochówku polskich bohaterów.
Cmentarz wojskowy w Wołkowysku pozostaje miejscem pamięci o polskich żołnierzach, którzy oddali życie w walce o niepodległość Ojczyzny. Od lat nekropolią opiekuję się Miejski Oddział Związku Polaków na Białorusi.
Więcej zdjęć znajdziesz na https://portalzpb.pl/2025/01/23/cmentarz-wojskowy-w-wolkowysku/