W wielu miejscowościach Białorusi zabrzmiały polskie pieśni, wybrzmiały wiersze i pojawiły się biało-czerwone barwy. Obchody Dnia Polonii i Polaków za Granicą oraz Święta Konstytucji 3 Maja stały się okazją do wspólnego świętowania, integracji i pielęgnowania narodowej tożsamości w ośrodkach nauczania języka polskiego działających przy Związku Polaków na Białorusi.
Baranowicze
W Baranowiczach uroczystości przybrały szczególnie podniosły charakter. Uczniowie miejscowego ośrodka przygotowali koncert, który zgromadził szeroką publiczność – od nauczycieli i przyjaciół po rodziców i dziadków. Młodzi artyści zaprezentowali program pełen emocji: recytowali wiersze polskich poetów, a także śpiewali dobrze znane patriotyczne pieśni.
Na scenie nie brakowało wzruszeń. Dla wielu obecnych był to moment przypomnienia własnych korzeni i doświadczeń, a dla najmłodszych – okazja do pokazania efektów swojej pracy i nauki języka polskiego. Atmosfera wydarzenia udowodniła, że mimo odległości od ojczyzny tradycja i kultura pozostają żywe.
Lida
W Lidzie obchody miały bardziej kameralny, ale równie wartościowy charakter. Najmłodsi uczestnicy skupili się na twórczych działaniach – malowali polskie symbole narodowe, takie jak godło i flaga, a następnie wspólnie śpiewali patriotyczne piosenki.
Zajęcia te nie tylko rozwijały zdolności artystyczne dzieci, lecz także pozwalały im lepiej zrozumieć znaczenie symboli narodowych. Nauka poprzez zabawę okazała się skutecznym sposobem przekazywania wartości i historii kolejnemu pokoleniu.
Historia, która łączy pokolenia
Istotnym elementem obchodów były również opowieści pedagogów o znaczeniu polskich symboli oraz samej Konstytucji 3 Maja – jednej z najstarszych na świecie. Nauczyciele przybliżali dzieciom kontekst historyczny oraz wartości, jakie niesie ten dokument. Obchody stały się żywą lekcją historii, w której tradycja spotyka się z teraźniejszością.
Choć uroczystości w większych miastach były bardziej rozbudowane, a w mniejszych miejscowościach skromniejsze, wszędzie łączył je jeden wspólny mianownik – potrzeba pielęgnowania polskiej kultury i tożsamości.